1ـ کودکان خود را به خاطر درس، مدرسه و تکالیف درسی کتک نزنید، تحقیر و سرزنش نکنید، دعوا نکنید. این کار در درجه اول شخصیت کودک شما را خرد می‌کند، احساس می‌کند که فرد به درد بخوری نیست و احساس لیاقت او صدمه می بیند و در درجه دوم تلخی دعوای شما با درس همراه می‌شود و درس نیز در نظر او تلخ می‌شود.

2ـ از به کابردن جملاتی مانند ابله گفتن، شما چیزی یاد نمی‌گیرید، به جایی نمی‌رسید، کاری از دست شما ساخته نیست و مانند آنها اجتناب کنید. این کار احساس توانایی آنان را ضعیف می‌کند و باور می‌کنند که کاری از دست‌شان ساخته نیست. 

2ـ هر بار نمره نسبتا خوبی کسب کرد، خوب درس خواند و تکالیف خود را به موقع و درست انجام داد، او را جایزه دهید. مثلا به پارک ببرید، اسباب بازی بخرید، خوراکی مورد علاقه یا لوازم التحریر جدید برایش بخرید.

3ـ هر گاه تکالیف خود را به موقع انجام داد. او را به صورت کلامی تشویق کنید، مثلا آفرین، احسن، چه عالی! بارک الله و مانند آن بگویید.

3ـ هرگاه خوب درس خواند او را تشویق بدنی کنید، مثلا در آغوش بگیرید، ببوسید، و در کنار خود بنشینید.

4ـ هر وقت خوب درس خواند، در حضور دیگران آن را مطرح کنید، تا کودکان تان روحیه بگیرد. چون کودک نیازمند توجه است.

5ـ  در مسائل درسی فشار زیادی به کودک وارد نکنید، این کار او را از درس دلزده می‌کند.

6ـ کودکان را از نظر غذایی مورد توجه قرار دهید، بدون صبحانه به مدرسه نفرستید، در مدرسه حتما خوراکی مورد علاقه خود را داشته باشد.

7ـ از نظر کیف و لوازم مدرسه کمتر از دیگران نباشد، زیرا اگر کودک خود را پایین‌تر از دیگران احساس کند، احساس حقارت می‌کند و احساس می‌کند نا توان و ضعیف است.

8ـ به آنان بگویید که شما می‌توانید موفق شوید، شما فرد با استعداد و توانا هستید.

9ـ کاری کنید که کودکان عملا موفقیت را تجربه کنند. مثلا کارهای نسبتا آسان را به او واگذار کنید وقتی آن را انجام داد. سپس او را تشویق کنید.